അക്ഷര രാജകുമാരൻ

By Suseela Jayasimhan

പൊഴിഞ്ഞു പ്രണയാക്ഷരങ്ങളെൻ

തൂലികയാം ഹൃദയമതിൽ നിന്നും

കുളിർന്നു മണ്ണും മനസ്സും

ഭാവനതൻ മഴയാൽ

നുകർന്നു മതിവരുവോളം

പച്ചിലച്ചാർത്തുകളാത്തുള്ളികൾ

കുതിർന്നു ചെറുശാഖകൾ

തലകുനിച്ചാടുമവയിലിറ്റുമാ

ചെറുതുള്ളികളതിൽ തീർത്തു

സൂര്യനും മനോജ്ഞമൊരു

മഴവില്ലഴകതുകണ്ടു വിടർന്നെൻ

ഹൃദയവുമൊരു തൂലികയായ്

കൊഴീഞ്ഞുവീണു മണിമുത്തുകളകളെൻ

തൂലികത്തുംബിൽ നിന്നുമൊരായിരം

വാക്കുകളായതുകൊണ്ട് തീർത്തു ഞാനൊരു

മധുഹാരമെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളാൽ

ചെമ്മേയുണർന്ന്മാമക ഹൃദയവും

കുളിർന്ന പദ്മദലങ്ങൾ പോലെ

അതിലെഴുതി ഞാനെന്റെ മോഹന

സ്വപ്നങ്ങളുമതിൽ വിടരുമൊരായിരം

പ്രതീക്ഷകളും

വരവേൽക്കാനീ പുതുവർക്ഷത്തെ 

സഹർഷമതുകണ്ടു തുടിച്ചു

താരക ഹൃദയവും

തിളങ്ങിയതിൻ ശോഭയാൽ

എൻതനുവും പൊതിഞ്ഞെന്നെ

ശുദ്ധമാം ചന്ദ്രികയിലാവോളം.

മനോജ്ഞമീ നിലാമഴയിൽ

മതിമറന്നു ഞാനും പറന്നു

മറ്റൊരു സ്വർണ്ണ പതംഗമായ്

കണ്ടു ഞാനൊരു സ്വപ്നമായെൻ

മനസ്സാം കണ്ണാടിയിൽ

മണിവർണ്ണത്തേരലണയുമെൻ

മായിക ഗന്ധർവ്വനെയെൻ പ്രീയനാം

അക്ഷര രാജകുമാരനെ

ഭാവനയിലൊരുക്കി ഞാനൊരു സ്വർണ്ണ

സിംഹാസനമെന്നുള്ളിലായ്

അവിടെയിരുത്തി ഞാനെൻ

ഹൃദയമതിൽവിരിഞ്ഞ പൂക്കളാൽ

അർപ്പണം ചെയ്താ പാദാരവിന്ദങ്ങളും

നിറഞ്ഞു ഭക്തിയാൽ കവിഞ്ഞു 

ഹൃദയവുമെൻ മനസ്സും

പ്രാർത്ഥിയ്ക്കുന്നു ഞാനെന്നുമെപ്പോഴും

എന്നോടൊപ്പമൊപ്പമെന്നുമെൻ

അക്ഷര രാജകുമാരനുണ്ടാകുവാൻ.

By Suseela Jayasimhan