न सांगता

By Vikas Rajendra Pisore

ऊन वारा पाऊस झेलत

अन् कितीतरी घाव सोसत

ओबडधोबड आणि दगडगोट्यांच्या

मातीहीन ओसाड रानात

आगंतुक पाहुण्यासारखं एक रोपटं

माणसांना न सांगताच उगवलं....

कालौघात तर एकट्यानंच रुजलं वाढलं

फुललं फळलं आणि अभिमानानं विस्तारलंही

कुणालाच न सांगता....

मग त्याकडे जशी पशुपाखरं झेपावली

तशी त्यानं त्यांची तहानभुक भागवली

तर ती उडुन गेली त्याला न सांगता.....

मग जशी जशी पशुप्राणी धावली

तशी त्यानं त्याच्या सावलीस विसाविली

तर ती‌ ही निघुन गेली त्याला न सांगता....

मग

भरदुपारी मृगजळी उन्हात

नजरटप्प्यात दिसणारी ती माणसं

मात्र नक्कीच विसावणार......

शेवटी दोन-तीन माणसं ही आलीच

पण जाताना त्याला घेऊन गेली

कुणी घर तरण्यासाठी कुणी पोट भरण्यासाठी

कुणी कुणाच्या सरणासाठी तर कुणी कुणाच्या मरणासाठी

त्याला ही न सांगता.....

By Vikas Rajendra Pisore