चिन्मयच्या जन्माआधीपासून चैतन्यच्या मनात असलेले विचार –

By Archika Mayur Bapat

चाहूल लागताच त्याची स्वप्ने मनात रंगू लागली

प्रश्नांच्या भडीमाराने आईची धांदल उडू लागली

कधी येणार गोंडस बाळ 

भाऊ असेल का बहीण

दादा दादा म्हणत येईल का माझ्याजवळ

आतुरतेने त्याची वाट पहात होतो

चिमुकल्या बाळाला मांडीवर घेणार होतो

कधी ते येईल माझ्याशी खेळायला

का भांडेल माझ्याशी विचार करत होतो

बाळाच्या जन्मावेळी मनी खिन्न झालो होतो

आईला सोडून एकटं रहायला शिकलो होतो

आईवर चिडून रुसून बसलो होतो

मला सोडून बाळाला घेते म्हणून रागावलो होतो

बाळाच्या जवळ गेलो तेव्हा आईनं मला जवळ घेतलं

तुझा दादा आलाय सांगून तुला माझ्या मांडीवर ठेवलं

तुझ्या गोंडस गालांना हातानी जेव्हा स्पर्श केला

तुझ्या गोड हसण्याने माझा राग पळून गेला

तुझ्या हसण्यातच माझं हसणं सामावलं होतं

तू रडू लागलास की मलाही खिन्न वाटत होतं

तू पहिल्यांदा ‘दादा’ म्हणालास आणि मी खूप खूष झालो

घरातल्या सगळ्यांना ओरडून ओरडून सांगू लागलो

पहिलं पाऊल जेव्हा टाकलंस तेव्हा थोडा अडखळत होतास

माझ्याच आधाराने हळूहळू चालत होतास

शाळेत जायला लागलास तेव्हा घाबरला होतास

दप्तराचं ओझं माझ्या खांद्यावर टाकून देत होतास

अभ्यास करताना माझ्या खोड्या काढत होतास

आई ओरडेल म्हणून माझ्या मागेच लपत होतास

खेळताना अनेकदा माझ्याशी भांडत होतास

चिडून माझ्यावर गुपचूप बसत होतास

आपल्या दोघांचं भांडण हे क्षणिक असायचं

फार वेळ एकमेकांशिवाय राहू नाही द्यायचं

By Archika Mayur Bapat