घुस्मट

By Namrata Salelkar

व्हनीबायच्या सोबीत घरामुखावेल्या धाकटुल्या पोरसांत म्हजो जल्म जालो. जेन्ना हांव म्हज्याआवयच्या वेंगेत एक सानुलो कळो आशिल्लो तेन्नासावन व्हनीबाय म्हजेर खुब मोग करताली. बाकीच्या झाडांक उदक घालतना म्हज्या म्ह-यांत येवन म्हाका पोशेताली, म्हज्या आवयसारको दुसरो रोपो तिच्याकडेन नाशिल्लो. . . अशेच दिस गेले, राती गेल्यो. थोड्याच दिसांनी हांव फुलून तांबडोच गुलाब जालो. व्हनीबायच्या खोश्येक मेर उरली ना. हांव वा-यार धोलतालो,पाख्यांवांगडा खेळटालो, म्हज्या म्ह-यांत आशिल्ल्या धाकटुल्या भावाक तोखेतालो पुण म्हजी ही खोस चड वेळ उरची ना हाचो म्हाका मातुय दुबाव आयलोना. . . .पयसूल्ल्यान व्हनीबाय येता ती दिश्टी पडली. तिच्या हातांत फुलां कापपाची कातर आशिल्ली. म्हाका कच्च जालें. बाकीचीं फुलां काडत-काडत ती म्हज्या म्ह-यांत आयली. हांवे्ं म्हज्या आवयफाटल्यान लिपपाचो खुब यत्न केलो पुण व्हनीबायन म्हाका तोडून आपल्या पाटल्यांत घालो. आवयपासून पयस वता म्हण हांव खुब रडलो

. व्हनीबायन आमकां देवाकुडींत घेवून गेली आनी थंय बसून एक-एक फुल गुथपाक लागली. हांव सोबीत दिसतालो म्हण म्हाका मदीं गुथलो. आमकां सगल्यांक घेवन ती शेजरा रावतल्या सलमाचाचीगेर गेली. भितर सगले लोक धवेच कपडे घालून आशिल्ले, व्हडाव्हडान रडप चालू आशिल्ले.आमकां कितें जालां कायच कळ्ळेना. मदल्या कुडीत वच जाल्यार, चेराचो आनी उजवातीचो घमघम सुटील्लो. सलमाचाचीक फुलांनी सजयिल्ल्या एका व्हडल्या पाळण्यांत घाल्लें. व्हनीबायन आमकां चाचीचेर दवरलें आनी हुडक्या-हुडक्यांनीं रडूंक लागली, तेन्ना आमकां कळ्ळे की चाची ह्या जगांत उरली ना...... . . चार जाणांनीं चाचीच्या पाळण्याक उबारलें, बरोबर कितलेशेच लोक आनी आमी मसंडेत पावलीं. तिच्याखातिर एक व्हडलो फोण काडील्लो, तातुंत तिका दवरली, सगले मुठ-मुठ माती घालपाक लागले आनी मातयेपोंदा चाचीक पुरली. . . सगले लोक चाचीच्या आत्म्याक शांति मेळू म्हण प्रार्थना करीत घरा परतले. सलमाचाची तर देवाघरा गेल्ली पुण म्हजे किते हांव तर जितोच आसा...हांव ह्या मातयेपोंदा कित्याक??? एका सोबीत तरनाटेच्या माथ्यार वा खंयच्याय देवाच्या पायांर आशिल्लो जाल्यार म्हजी सोबीतकाय वाडची नाशिल्ली ??? . . कोणूय काडीत कांय म्हाका ह्या नरकांतल्यान..........हांव घुस्मट्टा..........!

By Namrata Salelkar