top of page

Dreams Comes True

By Dr Guinness Madasamy


ഇരുട്ടിൽ,


നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ,


ഒരു ചെറിയ മനസ്സ് ഉറങ്ങുന്നു,


സ്വപ്നങ്ങളുടെ നദിയിൽ മുങ്ങിക്കിടന്ന്.


കണ്ണടച്ച്, കാലടികൾ നിർത്തി,


അതേ മനസ്സ് കാണുന്നു ദൂരെയൊരു പർവതം,


പച്ചപ്പിന്റെ മേഘങ്ങൾ ചുറ്റുന്ന,


തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന മഹോന്നതം.


"അതിലെത്തണം," എന്നു മനസ്സ് പറയുന്നു,


എന്നാൽ പാതയില്ല, പാലമില്ല,


കാറ്റിന്റെ തിരമാലകൾ മാത്രം


അതിനെ ചുറ്റി വിസർജ്ജിക്കുന്നു.  പകൽ വരുന്നു, സൂര്യൻ ഉണർത്തുന്നു,


മനസ്സ് ഉണരുന്നു, പക്ഷേ സ്വപ്നം നിലനിൽക്കുന്നു.


ഒരു ചെറിയ വിത്ത്, മണ്ണിൽ പാറ്റുന്നു.


"ഇത് വളരട്ടെ," എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു,


എന്നാൽ മഴയില്ല, വെയിലില്ല,


കാട്ടാറ്റ് വരുന്നു, വിത്ത് ചിതറുന്നു,


എന്നിട്ടും മനസ്സ് പറയുന്നു: "പ്രതീക്ഷിക്കൂ."  കാലങ്ങൾ കടന്നു, വർഷങ്ങൾ പോകുന്നു,


ചെറുപ്പത്തിന്റെ ആർത്തിയിൽ,


മനസ്സ് നടക്കുന്നു അപരിചിത പാതകളിൽ.


കല്ലുകൾ കടക്കുന്നു, നദികൾ കടക്കുന്നു,


പതറ്റങ്ങൾ വരുന്നു, വീഴ്ചകൾ വരുന്നു,


എന്നാൽ സ്വപ്നം മനസ്സിന്റെ വെളിച്ചമായി


ആ കണ്ണുകളെ തെളിക്കുന്നു.


"നിന്നെ തൊടുമ്പോൾ, നീ സത്യമാകും,"


അത് മനസ്സിനോടു പറയുന്നു,


ഒരു ഗാനമായി, ഒരു താളമായി.  ഒരു ദിവസം, മഴ പെയ്യുന്നു,


വിത്ത് ഉണരുന്നു, പച്ച ഇലകൾ തളിർക്കുന്നു.


കരൾ വളരുന്നു, കായ്ഗതികൾ പൂവിടുന്നു,


പർവതത്തിലേക്കുള്ള പാത ഉണ്ടാകുന്നു.


മനുഷ്യർ വരുന്നു, സഹായിക്കുന്നു,


ഒരു കൈ, മറ്റൊരു കൈ,


ഒരു വാക്ക്, മറ്റൊരു പ്രോത്സാഹം


അതെല്ലാം സ്വപ്നത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നു.


പതറ്റങ്ങൾ കുറയുന്നു, ധൈര്യം വർദ്ധിക്കുന്നു,


എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും മറികടക്കുന്നു.  ഇപ്പോൾ, പർവതത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ,


മനസ്സ് നിൽക്കുന്നു, കാഴ്ചപ്പാട് മാറി.


മുകളിലെ ഉച്ചകോട്ടിനോട് അടുക്കുന്നു,


ഇരുട്ട് പിന്മാറുന്നു, പ്രഭാതം വരുന്നു.


ഒരു ചുവട് കൂടി, മറ്റൊരു ചുവട്,


ശ്വാസം പിടയുന്നു, ഹൃദയം ത്വരയോടെ.


അവസാനം, തൊട്ടു,അതിന്റെ തണുത്ത കല്ല്,


കൈകളിൽ പിടിച്ചു, മനസ്സ് നിറയുന്നു.  അതാ, സ്വപ്നം സത്യമായി!


പർവതം പാട്ടുപാടുന്നു,


കാറ്റ് നർത്തുന്നു, മേഘങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നു.


ആ ഉച്ചകോട്ടിൽ നിന്ന്, ലോകം കാണുന്നു


അനന്തമായ, നിറങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ.


"ഇതാണ് എന്റെ സ്വപ്നം," എന്നു മനസ്സ് പറയുന്നു,


"ഇതിനായിരുന്നു എന്റെ പ്രയാസങ്ങൾ."  പക്ഷേ, യാത്ര അവസാനിക്കുന്നില്ല,


ഒരു പർവതം കൂടി, മറ്റൊരു സ്വപ്നം.


മനസ്സ് വീണ്ടും ഉറങ്ങുന്നു രാത്രിയിൽ,


പുതിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ.


സ്വപ്നങ്ങൾ സത്യമാകുന്നത്,


ഒരു തുടർച്ചയാണ്.


എല്ലാ മനുഷ്യരും, ഈ യാത്ര പോകട്ടെ,


അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ തൊടാൻ, സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ.  ഓ, സ്വപ്നങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അമൂല്യരാണ്!


ഇരുട്ടിലെ വെളിച്ചം, പകലിന്റെ പ്രചോദനം.


തൊടുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ജീവനാകുന്നു,


മനുഷ്യനെ ഉന്നതരാക്കുന്നു,


ലോകത്തെ മാറ്റുന്നു, 


സ്നേഹത്തോടെ.


അതിനാൽ, സ്വപ്നം കാണൂ, പ്രയാസിക്കൂ,


സത്യമാക്കൂ!


അത് നിങ്ങളുടെ അവകാശം! 


By Dr Guinness Madasamy

Recent Posts

See All
Dumb or In Love

By Kavya Mehulkumar Mehta are poets dumb — or just in love? to the world, they may seem dumb, but for them, love is inevitable. poems are reminders of love that can’t be forgotten, shan’t be forgotten

 
 
 
A Future So Azure

By Inayah Fathima Faeez Tomorrow looms unsure, muffled by the deep Thumbs twiddling, barriers never-ending, failure and nothing to reap At the shore lie the choices, imposing, leading to journeys impo

 
 
 
Letting Go In Layers

By Inayah Fathima Faeez Some part of us is cold and shrivelled, In a body of seemingly endless depth. Some part of us is heavy and dishevelled, Misery filling an unending breadth.  Some part of us is

 
 
 

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page