निच्छेव.......

By Namrata Salelkar

कोणाच्याय हुसक्याचें सवण्यांभिरें, आपल्या मनांत उडलें तरी...... घोटेर तांचो तकलेंत मात..... करूंक केन्नाच दिवचो न्ही. कोणाच्याय इतलेंय लागी ना वचप, की आपल्याक ताची संवय जावची, तुटलेंच जरी काळीज केन्नाय..... जोडूंक सोसुंक नज जावचें. कोणाचेंय इतलेंय ना आयकप, की उतरां ताचीच कानांत उरचीं, सपनांतल्यान जाग येतकच...... कानच आपले बंद जावचे.

कोणाचोय इतलोय सांगात ना धरप... की सुटत ह्या भयान तुमचीं....... दुखां अचकीत गळून.... भितरल्याभितर घुस्मट जावचो. कोणाकय इतलोय जीव ना लावप.. की दरखीणांक वाट देखची.... ताची वाट देखता देखता... आपलीच वाट शेणत वचची. कोणाकय इतलेंय आपलें ना म्हणप.... की ताची सुवार्थीपणां वाडत वचून... त्या भिरकेंत ताणे अपेस दिवन... आदळून आपल्याक जाग येवची..

By Namrata Salelkar