कस्तुरीची वाट

By Amey Sachin Joag

चालू धडपड । किती पूर्वेपास ।

शोधाया प्रकाश । सायंकाळी ।।

शून्यात आकडे । देव दगडात ।

सावली तमात । शोधलीया ।।

जीवन झाले हे । ग राखेपरीस ।

भस्म परि तींस । म्हणले मी ।।

आत्म्याचा हा दाह । देह आता साही ।

स्थिर उभा पाही । कान्हा माझा ।।

धावुनि धावुनि । जीव अर्धा झाला ।

सत्य मग मला । उमगले ।।

ओळख माझी ग । असे मजपाशी ।

बाह्य जगताशी । नाही नाही ।।

आला एक क्षण । देहाचिया दारी ।

उलघाल सारी । निवलीया ।।

तरल विचार । चिंब होय काया ।

तेवू लागे तेव्हां । समाधान ।।

खुळावला होता । जीव वासाने हा ।

कस्तुरी माझिया । उदरात ।।

कस्तुरीची वाट । आत्म्यात पहावी ।

हुडकूनि काढावी । आपापली ।।

By Amey Sachin Joag