कर्ण

By Namrata Salelkar

सोबता तूं राधेय..

सुतपुत रे राधेचो..

तुका देखून धन्य ती..

आसलो जरी कुंतीचो.

दानी थोर, शुर झुजारी..

संसारांतलीं नामनां तुजी..

वळखूंक ना शकलो...

वळेरी हांगा दुश्टांचीं.

रगताच्याच भावांनीं..

सुतपुत म्ह्ण हिणसायलो..

दुश्ट दुर्योधनान मात..

इश्ट म्हण आपणायलो.

जाका लागून नांव कर्ण

तींच तुवें वगडायलीं..

म्हान असो तूं अंगराज..

दिल्ल्या उतरांची सोबा राखली.

कुरुक्षेत्राचे झुज आडावंक..

कॄष्ण, कुंतीन समजायलो..

तुका लागून न्ही रे फकत..

आपलो सुवार्थ पळयलो.

पिडा तुवें जाणली रे...

जल्म दिल्ल्या आवयची...

तेन्ना तुवें उतर दिलें...

पांच पांडव उरपाची.

घाय तुज्या काळजाक...

तेन्ना कितेले जाल्ले कांय?

राजा आसून लेगीत तुवें..

हुडक्या-हुडक्यांनीं रडूंक जाय.

झुजामळार जैताखातिर..

जीव तुजो घेतलो...

रथाचे चाक काडटना..

बाण तुजेर मारलो.

असो तूं म्हान कर्ण..

यादींत उरतलो सासणाचो..

म्हाभारतातलो म्हानायक...

जागो तुजो भोवमानाचो.

By Namrata Salelkar