‘മായ’

By Ayisha Sanam

എŗതേമൽ ശാŵമായിരുŹു

എŹാൽഏകാŵതയുെട െനടുവീർżിŨƧ

നീ എെŹ തഴുകിെŚാŪിരുŹു.

പലേżാഴും എൻ മിഴികളിൽ

നീ ഒരു േപടി സřŁനമായിരുŹു

ഇŹ്,

നീ നിŗദ വിെŨഴുേŹƃƧ ,

എലīാ മിഴികളƧം അŸമാെണŹ് നിനŢ് ,

പുതിയ കലഹŮിൻ തലേŢാർ പുകņŚുŹു .

പെŜ,

ഇതാ ഇരുെŨŹ ദൃĭസാŜി ..

പുലരിയിൽഅവൻ െമാഴി നൽകിെയŠിലും ,

ŗപകാശം മൂകനും ബധിരനുമായി,

സřŵം നിസഗംതŚുമുൻƀിൽ

ŗപകാശം അതിൻെറ മഹിമ നƈെżടുŮി.

എŗത േമൽ അസഹനീയമേŗത ഇļ ,

കാലŮിൻെറ വŖവസായെകടുതിŚുേമൽ,

‘നീതി’എŹ മായാസŠʼnപവും .

നാെള ,

എൻെറ കŬീരിെന താേലാലിŢവെന,

ഞാൻ നിെŹ ŗപണയിŚാൻ തുടšും.

‘MIRAGE’

Yesterday;

Everything was still, all was calm

And you sighed in its solitude.

Your thoughts lingered around me.

And in my eyes,

You remained a scary dream.

But today;

Today you woke up from slumber.

Believing all eyes were blinded,

You tread and struggled with the chaos, alone.

But impervious to you,

Darkness turned witness to all you are.

In the dawn, he gave the testimony.

But the light was deaf and dumb.

Tied by its helplessness,

Light lost his glory forever.

Unbearable as it is, Unjust as it is,

Time brought forth changes.

And Justice became a Mirage,

For you, and for me.

Tomorrow;

All this time,

You have caressed my tears,

And embraced my pain.

Under that spell,

May be I’ll start loving you.

By Ayisha Sanam