हिमवती.

By Arham Sushma Sudarshan Bandekar

श्वेत शाल अंथरुणी सृष्टीवरती,

शिशिरोत्सव बहरतो होताच तुझे स्वागत;

बर्फ लागुणी अंगावरती,

अंगावर येणारा काटा राहतो अवगत.

स्मृति आठवणींची सारी तुझ्यावरती,

तनु मखमली तुझा मार;

लाकूड इंधनाची सांगड चुलीवरती,

मोटारीवर फिरत अनुभवतो तुझ्या लाटा फार!

हाता-पायात मौजे व कानटोपी कानावरती,

हिमपुरुष सजले सारे आज स्वयंवर तुझे राणी;

बर्फ फेकत जणू उत्साह उधळतात एकमेकांवरती,

सकाळी आंघोळीसाठी नको वाटते थंडगार पाणी!

चादरीचा उपयोग नाही जणू तुझे कवच माझ्यावरती, 

आपल्यासारखे झाडे-फुले ही धुकांच्या चादरीत सुप्त;

ठिपके रंगवावे तसे दवांचे थेंब पानांवरती,

खिडकीतून समोरचे दृश्य देखील झाले गुप्त. 

शरीरासाठी लोकरी कपडे विकत घेणे शैलीवरती,

असते तुझी मंद झुळूक प्रभातफेरीची ही उत्तम वेळ;

तुझ्या आगमनात खेळ सारे बर्फावरती,

खेळाडूंची उत्कंठा खेळताना तुझ्यासोबत खेळ.

रात्रीची चर्चा पुन्हा शेकोटीवरती, 

तुझ्या मायेच्या स्पर्शाने रात्रकीडा ही शांत;

आनंदाने जेवतो गरमागरम भोजन ताटावरती, 

कष्टाळू जण विश्रांती घेत निवांत. 

By Arham Sushma Sudarshan Bandekar